Walther Rimarski

Walther Rimarski (ur. 7 sierpnia 1874 w Białej, niem. Bialla (obecnie Biała Piska), Prusy Wschodnie; zm. 24 grudnia 1963 w Berlinie-Halensee) był niemieckim chemikiem. Był prezesem Chemiczno-Technicznego Urzędu Rzeszy (Chemisch-Technische Reichsanstalt) w Berlinie.

Życie

Rimarski studiował chemię na Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu. W 1897 roku został członkiem korporacji Corps Borussia Berlin. W 1903 roku uzyskał na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu stopień doktora filozofii. W okresie Republiki Weimarskiej przez wiele lat był prezesem Chemiczno-Technicznego Urzędu Rzeszy (CTR), następcy założonego w 1889 roku Wojskowego Urzędu Badań. Wraz z Maximilianem Pfenderem, późniejszym prezesem BAM, zorganizował odbudowę (dawniej Królewskiego) Państwowego Urzędu Badania Materiałów (MPA, 1919–1945), który w 1954 roku połączył się z cywilnymi pozostałościami CTR w Federalny Urząd Badania Materiałów (BAM).

W 1944 roku otrzymał Medal Goethego za Sztukę i Naukę.

Walther Rimarski zmarł w 1963 roku w wieku 89 lat w Berlinie i został pochowany na cmentarzu Waldfriedhof Zehlendorf. Grób nie zachował się.

Być może był spokrewniony z Juliusem Rimarskim.

Publikacje

Acetylen in sicherheitstechnischer Hinsicht (Acetylen pod względem bezpieczeństwa technicznego). Carl Marhold Verlagsbuchhandlung, Halle 1925

Tekst: polskie tłumaczenie artykułu „Walther Rimarski”, niemieckojęzyczna Wikipedia, licencja CC BY-SA 4.0, wersja z 30 lipca 2025.